Elsner jako mistrz i nauczyciel Chopina
Piotr Baron, Inga Lewandowska, Przemysław Raminiak

Program recitalu Ingi Lewandowskiej

F. Chopin
Życzenie (op. 74, nr 1)
Precz z moich oczu (op. 74, nr 6)
Wiosna (op. 74, nr 2)
Piosnka Litewska (op. 74, nr 16)

Piotr Baron - prowadzenie
Inga Lewandowska – śpiew
Przemysław Raminiak - fortepian

Piotr Baron – dyrygent, nauczyciel akademicki, specjalista w zakresie emisji głosu oraz wystąpień publicznych, coach i trener, animator życia muzycznego - jest jedną z indywidualności twórczych Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie. Jest pierwszym na Opolszczyźnie doktorem habilitowanym sztuk muzycznych w zakresie dyrygentury, jest profesorem nadzwyczajnym PWSZ w Nysie, prowadzi autorską klasę dyrygowania, jest wykładowcą historii muzyki a nade wszystko dyrygentem chóru akademickiego oraz chóru Nysa Gospel Choir, który kilkakrotnie został zaproszony przez TVP do nagrania programu świątecznego z okazji świąt Bożego Narodzenia.
Jest jednym z założycieli Instytutu Jazzu PWSZ w Nysie. Od samego początku istnienia Instytutu Jazzu pełni funkcję jego wicedyrektora. Jako jedyny wykładowca Instytutu Jazzu został także zaproszony do współpracy i prowadzenia zajęć dydaktycznych, jako profesor gościnny, w Instytucie Muzyki uczelni partnerskiej w Cottbus w Niemczech, w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie, Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu, na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie oraz innych uczelniach polskich i zagranicznych. Jest absolwentem Studium Nauczycielskiego (wychowanie muzyczne) w Wieluniu, Akademii Muzycznej w Poznaniu, Podyplomowego Studium Emisji Głosu Akademii Muzycznej w Bydgoszczy. Doktorat w zakresie dyrygentury obronił w Akademii Muzycznej w Warszawie (dziś: Uniwersytet Muzyczny w Warszawie), habilitację z dyrygentury, na podstawie unikatowej płyty Józef Elsner Muzyka religijna ( z nagraniem m. in. Solemnis Coronationis Missa op. 51 J. Elsnera), obronił w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Od 2014 roku jest profesorem nadzwyczajnym Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nysie.
Lista dokonań artystycznych prof. Piotra Barona jest bardzo znacząca. Obejmuje ona zarówno działania koncertowe z orkiestrami, wykonania dzieł oratoryjno – kantatowych, współpracę z orkiestrami i chórami w kraju i poza granicami Polski: Niemcy, Czechy, Francja, Korea Płd. i in., ponadto koncerty z chórem akademickim oraz chórem gospel PWSZ w Nysie. Aktywność koncertowa to wykonanie ponad 1500 utworów chóralnych, wokalno-instrumentalnych i symfonicznych. Wśród wykonanych dzieł na szczególną uwagę zasługują prawykonania i prawykonania po rekonstrukcji dzieł. Są to najczęściej dzieła zapomniane kompozytorów śląskich, takich jak: Józef Elsner, Hugo Ulrich, Bolko Graf von Hochberg, Joseph Ignaz Schnabel, Ignaz Reimann, jak i dzieła współcześnie skomponowane przez kompozytorów takich jak: Ursula Mamlok, Norbert Linke, Witold Szalonek, Ortwin Benningoff, Stefan Sendecki, Levko Kolodub, Janna Kolodub, Alfred Goodman i in.
Od wielu lat prof. Piotr Baron prowadzi intensywne działania artystyczne i naukowe zmierzające do odkrywania dzieł kompozytorów śląskich. Jest twórcą i dyrektorem artystycznym Festiwalu Kompozytorów Śląskich. Współpracuje z wieloma artystami sceny klasycznej, jak i sceny rozrywkowej. Ostatnio współpracuje intensywnie z jedną z największych polskich kompozytorek estradowych – Katarzyną Gärtner. Prowadzi również działalność naukową. Bardzo często występuje na różnego rodzaju konferencjach, prezentując swoje nowe odkrycia, najczęściej w dziedzinie muzyki śląskich kompozytorów. Prof. Piotr Baron zajmuje się także terapią dźwiękiem. We współpracy z Polskim Towarzystwem Psychiatrycznym oraz Akademią Pedagogiki Specjalnej, przy współudziale arteterapeutów, lekarzy psychiatrów, psychologów prowadzi badania nad wpływem dźwięku na psychikę człowieka i nad wykorzystaniem dźwięku jako działania wspomagającego w leczeniu nerwic, wypalenia zawodowego i szkolnego, depresji i in. jest promotorem prac doktorskich w tym zakresie. W tym zakresie współpracuje także z Peter Hess Institut w Uenzen (Niemcy) oraz z kolegami z Uniwersytetu w Ratyzbonie. Jest promotorem pracy doktorskiej dotyczącej śpiewu alikwotowego. Jest promotorem 6 innych prac doktorskich z zakresu: dyrygentury chóralnej, arteterapii, choreoterapii, terapii dźwiękiem oraz edukacji muzycznej.
Jest autorem ponad 35 publikacji, wśród których są: biogramy do encyklopedii muzycznej Schlesisches Musiklexikon, publikacje dotyczące strategii edukacyjnych dla mniejszości narodowych w Polsce, publikacje dotyczące odkryć, jak np. Szkoła śpiewu Józefa Elsnera, inne publikacje dotyczące postaci Józefa Elsnera jako kompozytora – dotyczące m. in. zagadnienia kerygmatyki w utworach kompozytorów śląskich.
Najnowszą publikacją prof. Barona jest pierwsza w języka polskim książka (w niedługim czasie ukaże się większa publikacja) Ignaz Reimann (1820 – 1885) wielki syn ziemi radkowskiej. Jest to publikacja o bardzo znanym w Europie Zachodniej kompozytorze muzyki religijnej, który urodził się w Wambierzycach i na Ziemi Radkowskiej spędził całe swoje życie. Jest także cenionym recenzentem publikacji naukowych. Prof. Piotr Baron jest także autorem wielu felietonów, opublikowanych m. in. w Medical Maestro. Prof. Piotr Baron jest także kompozytorem. Skomponował kilka utworów organowych (wydanych w Stenscher Musikverlag w Niemczech), 30 piosenek dla dzieci, 2 msze, oraz jest kompozytorem nowego przeboju dla niemieckiej gwiazdy muzyki popularnej Andrei Rischka. Piotr Baron jest wykładowcą na wielu kursach dyrygenckich i wokalnych. Jest jurorem wielu Festiwali. Poza tym prof. Piotr Baron jest autorem programu szkoleniowego 5C Conducting System®, który zakłada naukę wystąpień publicznych, naukę komunikacji interpersonalnej, rozwój osobisty, sztukę rozwiązywania konfliktów.
Piotr Baron jest także członkiem wielu rad naukowych, wśród nich czasopisma Medical Maestro, Rady Naukowej Fundacji im. Eichendorffa i in. Jest założycielem i prezesem Towarzystwa Muzycznego im. J. Elsnera w Ozimku oraz od 1990 roku dyrektorem autorskiej Społecznej Szkoły Artystycznej i Społecznego Ogniska Muzycznego w Ozimku (wraz z 4 filiami).
Od 2014 roku jest wiceprezesem Polskiego Stowarzyszenia Edukacji i Animacji Muzycznej w Warszawie. Od 1982 roku jest organistą i kantorem w różnych kościołach, ostatnio w kościele św. Sebastiana w Opolu.

INGA LEWANDOWSKA - Wokalistka, kompozytorka, aranżerka, skrzypaczka.
Absolwentka Wydziału Jazzu  i Muzyki Estradowej katowickiej Akademii Muzycznej.
Tajniki sztuki wokalnej zgłębiała również  pod kierunkiem  Sheili Jordan i Marka Murphy’ego studiując na Akademii Muzycznej w Grazu (Austria). Wrodzona muzykalność oraz wrażliwość pozwala wokalistce bez trudu przekazać najtrudniejsze nawet przesłanie niesione przez melodię i tekst utworu. Jej nastrojowe, zmysłowe interpretacje cechuje indywidualne i subtelne podejście do zawartej w piosence treści. Szczególną uwagę poświęca wokalistka słowom, co pomaga przenieść się słuchaczowi w intymny świat tworzony przez charakter i nastrój poszczególnych utworów, bardzo świadomie przez artystkę interpretowanych. Ważnym elementem jest dla niej brzmienie całości zespołu, w który stara się wtopić swoim pastelowo brzmiącym głosem, scalając swoją barwą partie wszystkich instrumentów w jednolitą, aksamitną całość.
Inga Lewandowska jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Wokalistów Jazzowych w Zamościu (1994). Występowała na wielu festiwalach w Polsce, m. in.: Jazz Jamboree (Warszawa), Jazz nad Odrą (Wrocław), Jazz w Muzeum (Ostrów Wielkopolski), Jazztopad (Wrocław), Chopin i Jego Europa (Warszawa), Trans Vocale (Słubice); oraz poza granicami kraju: Europeas Jazz 2003 - Polish Jazz Week (Graz, Austria), Central European Jazz Festival (Rzym, Włochy), Jazz Festival (Tel Aviv, Izrael), Konzert Sommer im Englishen Garten (Berlin, Niemcy), Jazz in Duesseldorf (Niemcy), Festival of Polish Culture (Edmonton, Kanada).
W roku 2000 zaproszona została  do udziału w widowisku słowno - muzycznym RADIO PAMIĘĆ (muzyka - Edward Pałłasz, słowa - Jarosław Iwaszkiewicz, opracowanie muzyczne - Kuba Stankiewicz) wyreżyserowanym przez Janusza Kukułę - wybitnego poetę, pisarza, wieloletniego reżysera i dyrektora Teatru Polskiego Radia. Widowisko odbyło się 01.11.2000 z okazji 75 - lecia Polskiego Radia. Koncert transmitowany był przez Program Pierwszy Polskiego Radia.
W czerwcu 2003 roku została zaproszona do udziału w światowej rangi festiwalu CENTURY OF SONG - RUHR TRIENNALE (Duisburg, Niemcy), poświęconego twórczości wybitnego francuskiego kompozytora - Michaela Legranda. Inga Lewandowska miała okazję współpracować z czołówką polskiej sceny jazzowej, m.in. z Janem Ptaszynem Wróblewskim, Zbigniewem Namysłowskim, Zbigniewem Jaremko, Grzegorzem Nagórskim, Robertem Majewskim, Jackiem Niedzielą, Kubą Stankiewiczem, Andrzejem Jagodzińskim, Kazimierzem Jonkiszem, Łukaszem Żytą. W 2000 roku ukazał się jej album „Ulice Wielkich Miast” zawierający współczesne opracowania piosenek do tekstów Agnieszki Osieckiej, a w roku 2003 dwupłytowy album „Chopin Songbook” ze współczesnymi opracowaniami pieśni Fryderyka Chopina, nagranymi w polskiej i angielskiej wersji językowej. W jej dyskografii znajdują się również takie tytuły jak: „Coś dla dzieci i nie tylko...” (piosenki skomponowane przez Ingę Lewandowską i Kubę Stankiewicza do słów Janusza Kukuły), „Duke po polsku” (kompozycje Duke’a Ellingtona nagrane w polskiej wersji językowej, w przekładzie Wojciecha Młynarskiego), „Ładna jesteś jak...” (piosenki o Warszawie, nagrane wraz z recytacją Michała Żebrowskiego), „Mały Książę” (muzyka towarzysząca recytacji Michała Żebrowskiego), „Przedszkolaki” (przeboje dla dzieci w nowych aranżacjach) czy „Wiersze Juliana Tuwima” (muzyka towarzysząca recytacji Piotra Fronczewskiego). W styczniu 2014 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego, nadany jej przez Radę Wydziału Wokalnego Uniwersytetu Muzycznego w Warszawie.
Od roku 2008 prowadzi klasę wokalną w Instytucie Jazzu znajdującym się przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Nysie, obejmując w roku 2015 stanowisko profesora nadzwyczajnego tejże Uczelni.