Marcin Masecki

Marcin Masecki to jeden z najbardziej oryginalnych i wszechstronnych muzyków na polskiej scenie muzycznej. Gra na wszystkich instrumentach klawiszowych, komponuje, dyryguje, aranżuje i kuratoruje. Jego działalność obejmuje szerokie spektrum stylistyczne, a wirtuozowskie łączenie gatunków oraz łamanie granicy między sztuką wysoką a rozrywkową stały się jego znakami rozpoznawczymi.

Pierwszą pasją Maseckiego jest jazz i muzyka improwizowana. Wśród wielu projektów na pierwszy plan wybija się Jazz Band Młynarski-Masecki, prowadzony wspólnie z Janem Młynarskim. Zespół skupia się na polskim, przedwojennym repertuarze rozrywkowym. Nie jest to jednak grupa rekonstrukcyjna. Nowe aranżacje Maseckiego to muzyka stara i nowa jednocześnie. “Tak by grali polscy jazzmani, gdyby ich kariery nie zostały przerwane przez wojnę” – Tomasz Lerski, varsavianista.

Masecki występuje również w duecie z perkusistą Jerzym Rogiewiczem. Ich płyta Ragtime, wydana przez węgierską wytwórnie BMC, zbiera znakomite recenzje.

Jako klasycznie wykształcony pianista Masecki regularnie podejmuje wątek europejskiej spuścizny muzycznej. Niektóre projekty to:

Chopin – Nokturny (2016) – żelazny repertuar pianistyczny zagrany na małym, nienastrojonym pianinie, przyswojony bez użycia nut. Masecki od lat flirtuje z estetyką lo-fi. W kontekście kanonicznych dzieł Chopina daje to nowy, świeży sposób słuchania, uniezależniony od akademickiej poprawności. Pominięcie partytur dodatkowo przybliża rzecz do tradycji ustnych, typowych dla muzyki ludowej i jazzu.

Beethoven – Ostatnie sonaty (2015) – nagrane w specjalnych słuchawkach wygłuszających, celem zbliżenia się do perspektywy całkowicie głuchego kompozytora. Efektem jest niezwykle abstrakcyjna, skupiona i bezkompromisowa interpretacja.

Bach – Re:write (2012) – koncerty klawesynowe grane na Wurlitzerze, instrumencie elektro-akustycznym z lat 70-tych, z towarzyszeniem orkiestry barokowej. Jeden koncert „podwójny” w duecie z Piotrem Orzechowskim.

W ciągu ostatnich lat Masecki dyrygował wieloma orkiestrami i zespołami. Wśród nich Orkiestra Palais Royale, z którą prawykonał oryginalną wersje Koncertu Fortepianowego Gershwina w Studio Koncertowym Polskiego Radia, oraz jego ulubiony nonet Polonezy, prezentujący autorski zestaw polskich tańców narodowych.

Masecki to również kurator stołecznego życia muzycznego. Co roku organizuje cykliczne imprezy w ramach letniego programu Plac Defilad przy Teatrze Studio. W 2018 r. były to Dżemsesje klasyczne, czyli przeniesienie jazzowego formatu jam session na grunt klasyczny. Rok wcześniej Transkrypcje – cotygodniowe koncerty prezentujące wszystkie symfonie Beethovena w kameralnych opracowaniach.

Jako kompozytor jest regularnie zapraszany przez inne zespoły i instytucje. Jego ostatnia premiera to Płaczemy, zamówiona przez wrocławski festiwal Jazztopad. W 2019 r. światło dzienne ujrzy Druga Symfonia, pisana dla orkiestry grającej na instrumentach dawnych Capelli Cracoviensis.

Masecki pisze także muzykę do filmu oraz teatru. Był aranżerem, kompozytorem i konsultantem muzycznym w filmie Zimna Wojna Pawła Pawlikowskiego (nagroda „Najlepszy Reżyser” na festiwalu filmowym w Cannes 2018). Skomponował piosenkę i wystąpił w nowym filmie Agnieszki Holland Gareth Jones. Pisał również do seriali telewizyjnych Ślepnąc od Świateł Krzysztofa Skoniecznego (produkcja HBO) i stworzonego dla platformy Netflix serialu 1983 w reżyserii m.in. Agnieszki Holland. Wcześniej stworzył ścieżkę dźwiękową do filmu Obce Niebo Dariusza Gajewskiego oraz Fuck For Forrest Michała Marczaka.

~

Marcin Masecki is one of Poland’s most prolific and idiosyncratic musicians. Winner of many awards he performs extensively on all keyboard instruments, composes for film and theatre, produces festivals, records and curates musical events. His projects span a wide range of styles and his virtuosic fusion of different genres as well as the blurring of the line between high art and entertainment have become his hallmarks.

Classically trained, Masecki regularly releases albums devoted to European classical music, always shedding a new light on the past and blending it with present musical culture. Among others:

Chopin – Nocturnes (2016) – Chopin’s nocturnal masterpieces performed on a small, untuned upright piano, learned and played without score. Masecki’s characteristic passion for lo-fi redefines the way we listen to classical music. Learning them by ear instead of the usual scores makes them function more like pop and folk music, offering a freedom of interpretation not so strictly linked to academic correctness.

Beethoven – Last Piano Sonatas (2015) – recorded with noise-cancelling headphones in order to interpret them from the perspective of the deaf composer. Since Masecki can’t hear what he is playing the performance has a very distinct, cerebral, and deeply personal feel.

Bach Re:write (2012) – Bach’s keyboard concertos played on the Wurlitzer piano, an electro-acoustic instrument from the 70s, with a baroque orchestra, improvised cadenzas, and a duo performance with Piotr Orzechowski for the double concerto in c-minor.

– – –

Masecki is an ardent jazzman. He co-leads a critically acclaimed ensemble which focuses on polish jazz from the 20s and 30s. Jazz Band Młynarski-Masecki is not a retro group though. Masecki’s modern arrangements of old hits makes the music both old and new. “This is how Polish jazz would have developed without the Second World War” – Tomasz Lerski, historian

Masecki also performs with drummer Jerzy Rogiewicz. Their recent album Ragtime receives nothing but good reviews.

In the last years Masecki has led orchestras and ensembles of various sizes and profiles, among them the Palais Royale Orchestra, which performed the original version of Gershwin’s Piano Concerto, and his beloved nonet Polonezy, which plays his original polonaises – Poland’s national dance, curiously undeveloped since the romantic era.

Masecki is a regular curator of classical events in Warsaw. Last summer he produced a series of Classical Jam Sessions, merging the jazz idiom of jamming with the classical tradition. The previous year he produced Transkrypcje, a festival of chamber arrangements of Beethoven’s symphonies.

As a composer he is regularly commissioned by contemporary ensembles and institutions. His recent premiere was We are crying, a piece written for the Jazztopad Festival in Wrocław, featuring a women’s choir and a large brass band. He is now preparing his Second Symphony, to be premiered in 2019 by the period instrument orchestra Capella Cracoviensis.

Masecki writes for film and theatre. He was music arranger, composer and consultant in Paweł Pawlikowski‘s Cold War (Best Director at Cannes Film Festival 2018). He composed and performed songs for Agnieszka Holland’s new film Gareth Jones. He wrote for Krzysztof Skonieczny’s HBO series Blinded by the lights and Netflix original series 1983. He was co-author of the soundtrack to Dariusz Gajewski’s Strange Heaven and Michał Marczak’s Fuck For Forrest.